Gedicht Gijs v.d. Brink op het vinden van zijn eerste kievitsei

Eiskoud

De kievit op tijd gaat vroeg aan de slag.
Ze heeft er veel zin in en werkt iedere dag.
Het nest wordt gebouwd met ijver en vlijt
en dan gebeurt het tot ieder z’n spijt.

De tijd voor de winter leek haast verstreken
en ieder verwachtte het voorjaarsteken.
De winter viel binnen, de kou was bizar,
de vogels raakten volstrekt in de war.

De temperatuur dook ver onder nul,
de akkers bevroren tot keihard spul.
De vogels vertrokken naar warmere oorden
het zoeken van nesten bleef slechts bij woorden.

Langzaam maar zeker verdwijnt Koning Winter.
Het voorjaar meldt zich, eerst als een splinter.
De vogels ze komen naar de nesten terug
en werken weer door, al is het niet vlug.

De dag komt met rasse schreden nabij
dat kieviten jubelen boven de wei.
De vinder wordt daarna absoluut blij,
want daar ligt ijskoud het kievitsei!

 

25 maart 2018
Gijs van den Brink

Geef een reactie